Bir Pazarda İki Tegâh

Pazar Kurmuştuk Biz Onunla, Pazarımız Vardı...

Bu Hayatta O Bana Müşteri, Ben Ona Ev Sahibiydim.

Methettim Kendimi, Övdüm Yalansız...

Olmayana Bir Artı Katmadık; Yalın, Sade ve Duru...

Tezgâhımı da Ürünlerimi de, Beni de Doğru ve Kaliteli Olduğunu Görsün Diye..!

O da Açtı Tezgâh. Malları azdı Sesi de Kısık.

Tok Satıcı Gibiydi Bence Utangaç...

Pazarlayamıyordu Kendinde Olanı Hem Müşteri Hem Pazarcı Olan "BANA"

Tenha Kaldı Tezgâhı.

Ben Gittim.

Bu Nedir ? Bu Sende Midir?

Yardımcı Oldum hem Ona Hem Bana...

Bir Pazarda İki Pazarcı İki Yabancı!

O Pazarda Pazarcılar Müşteri İdiler Tezgâhlara...

Ben Bitirdim Mallarımı da Kendimi de: Kaldırdım Tezgâhımı..?

Onun Tezgâhı Çok Boş Kaldı, Belli Yabancıydı ve Yalnızdı ama Dik.

Kaldırmaya Başladık O Tezgâhları, Ben Mutlu ve Duygulu.

Şimdi ben Elleri Açık ve Samimi, O Tezgâh Hüzünlü, Sessiz ve Pişman Bir Müşteri.

Pazarlar Hep kurulmalı bu Hayatta.

Hikayeler de Daha Bitmedi, Bitmeyecek Belkide...[i.g]/ [22.12.2015]

Meylim Var bu Hayata...

ve

Belkide En Ayıbı Susmak

Öyle Edepten felan da Değil

Sevgiden Susmak.

Susmak ki ; Sevdiğini Söylememek

Bu İşte bu !

Edepsizlikten Susmak

Yokluğu Derdimde Gözyaşı Oldu

Ne Dertmiş

Gönlümde bu Arzu...

Meylim Var O Gözlere

Dolğun Kaş ve Esmer Tene

Meylim Var Ucu Açık Sevdalara...

İçimden Gelen bu Haslet Sana

Hitabın Var bak Burada

Gel !

- Hakkın Emrisin Bana.

Gel !

bu Bedendeki Kırmızı Ruha

Varidat İsteme "Gözlerim Eğil"

Ölüler Hep Şüphelidir bu Hayatta

Ben Yaşadıkça Sana Eminim.

Ben Yaşadıkça Sana Samimiyim.

Yaz Bunu bir Kenara

Değerlensin.

Ben Bu Hayata "Hayat Verenim"

Ben Bu Hayata "Hayat Verenim. [06.10.2015]/[İ.G]